Menu
Archief blog
Quote van de maand !
De maagband
Het begin,
Gaat uiteraard ver terug. Ik heb altijd al een buikje gehad. waarvoor ik mij al vroeg schaamde. Ik had ook al gelijk last van striae op borsten en buik benen enz. Ik ben op mijn 17de voor het eerst naar de diëtiste gegaan. Want er moest toch nodig wat kilo's weg die ik erop gegeten had. Ik woog toen met mijn 1.70 , 86 kilo. Ik moest volgens een 1 of andere betaalweegschaal in de stad met mijn lengte 62 wegen. En gaf dat door aan de diëtiste. Die vond die weegschaal van de gekke. Bij mijn postuur hoorde geen 62 kilo. Eerder 75 kilo. Dus daar ging ik voor. Ik ben wel onder de 80 gekomen, maar niet voor lang. Toen ik zwanger raakte van mijn dochter woog ik 86 kilo, ik viel erg af door de misselijkheid. En eindigde mijn zwangerschap met 88 kilo. En woog erna uiteraard minder dan voor de zwangerschap.
Toen ik van de 2de zwanger raakte woog ik 88 kilo, en eindigde op precies 100 kilo. Vanaf dat moment had ik nog maar weinig gedaan met mijn gewicht. Wel eens naar diëtiste maar het klikte niet tussen ons. Ik ben een moeilijke eter, en ik lust erg veel dingen gewoon weg niet. Dus ik moest echt een eigen dieet aangaan met de dingen die ik wel luste.
Op gegeven moment woog ik 104 kilo. Ik ben toen toch maar weer gaan diëten en viel af tot de 82 kilo. Wat was ik trots. Ik kon weer maat 44/46 aan. Maar ja. Dat was weer niet voor altijd. Vanaf een jaar of 4 geleden, werd ik zwaarder en zwaarder. En woog op gegeven moment 130 kilo.
Ik leed daar best wel onder, veel last van vocht in de benen, geen conditie hebben. Alleen nog maar kleine stukjes kunnen wandelen. Niet met iedereen mee kunnen doen. Vreselijk vond ik het. Ik ben een jaar of 2 geleden aan het zoeken geslagen op internet over maag verkleining. En kwam al snel uit op de sites en groepen van Corrie. Ik heb daar erg veel rondgehangen en gekeken wat de mogelijkheden waren wat betreft mij. De lapband sprak mij elke keer het meest aan. Ik ben naar de huisarts geweest en heb van hem een verwijs brief gekregen, nadat ik HEM moest uitleggen, dat de technieken erg veranderd zijn. En nu minder doden zijn door de operaties dan in het verleden.
Ik heb de verwijskaart 3 maand in mijn tas gelaten voor wat het was.
Ik moest namelijk naar amicon bellen voor afspraak bij keuringsarts. En
ik was doodsbang dat het niet mocht. Ik heb op den duur toch maar gebeld.
Een telefoonmiep zei tegen mij dat het zo niet werkte, en Amicon
vergoedde geen maagverkleiningen. Op welke manier dan ook. Dus ik heb,
totaal uit de veld geslagen opgehangen. En stevig potje zitten janken.
maar ja, je moet toch verder. maandje of 8 later zag ik dat amicon
online kwam. En je kon je daar aanmelden. (wel papieren tekenen) en toen
ik kon inloggen is het eerste wat ik gedaan had een keuringsarts gemaild
met mijn probleem. gewicht lengte BMI. (44).
Ik kreeg 2 dagen later een email dat Amicon het wel vergoedde, ik was daar erg blij mee.
De volgende morgen werd ik zelfs gebeld door iemand van Amicon, om
mij te helpen. Ik kreeg te horen dat Tiel, Zwolle en Arnhem in mijn
regio lag (Enschede) Maar dat ik zelf ook verder mocht kijken naar
andere ziekenhuizen die dit deden. En moest ze gewoon allemaal opbellen.
Ik heb enorm veel ziekenhuizen gebeld. Waar onder Almelo (dichtbij) Maar
daar beviel mij het intake gebeuren niet (op papier? je moet iemand zien
vind ik!)
Toen Arnhem.. patiënten stop, wachtlijst langer dan 3 jaar. Tiel nam mij
niet aan. Amicon heeft mij nog een keer gebeld om te kijken hoe het
ervoor stond. Ik had onder tussen nog veeeeel meer ziekenhuizen gebeld.
En alles per ziekenhuis opgeschreven wachtlijst, traject, enz enz. Ik
mocht ook naar België, als een Nederlandse arts vond dat ik niet meer
zolang kon wachten, met de wachtlijsten in NL.
Zij kwam toen met Hardenberg, en zoals zij kon zien was de wachtlijst
daar nihil.. Toen was de kogel door de kerk. Heb ik daar een afspraak
gemaakt. kon een week later al bij Dr. Tomee komen!! Daar geweest,
Dr.Tomee achtte mij geschikt, maar ik moest wel het hele voortraject
daarvoor aflopen. Ben overal met vlag en wimpel geslaagd, ondanks mijn
depressies. (die redelijk goed onder controle zijn) Ik ben en volume en
een emotionele eter. Dat laatste kon nog erg moeilijk worden hoorde ik
van de psychiater daar. Maar omdat ik er veel van af wist mij bewust was
van de gevolgen eventueel, en in cirkel zat waar ik niet uit kon komen.
vond hij dat hij niet mocht zeggen. Nee, je mag niet. Want hij wou mij
juist UIT die cirkel trekken. Ben nog nooit zo blij geweest als na dat
gesprek. Internist diëtiste enzo, vond ik niet zo erg. Maar die
psychiater. Dat vond ik echt het ergste :)
Goed na het voortraject en vele onderzoeken terug komen bij dr.Tomee. Ik
was geslaagd.
Hij wist niet wanneer ik geholpen zou worden, maar ik wist van gesprek
daarvoor dat het om een paar maand zou gaan. (Dus ik ging niet meer voor
België) Dr. Tomee, deed het niet via een kijkoperatie, maar hij maakt
een snee van om en nabij de 10 cm. (nu doet hij alles laprascopisch als
het kan)
Toen ik een maand later naar Hardenberg belde, om te vragen waar ik
stond op de wachtlijst, stond ik toch voor 2004 gepland. Ik heb enorm
tegen gestrubbeld dat dit niet de afspraak was. Maar goed. Mevr. van
opname bureau kon daar uiteraard niets aan doen. Maar op einde van de
middag belde zei mij toch weer op. Ze vond het allemaal zo raar, dat ze
naar Dr. Tomee was gegaan ermee. En ik was terug gezet naar eind sept.
Begin okt. Ik was helemaal dolblij toen ik dit hoorde.
Toen begon het wachten, tijdje later gewoon nog eens gebeld naar opname
bureau. ja ik stond voor derde week van sept. Mooi een aanknopingspunt
voor mij :)
Ik werd derde week van aug. opgeroepen voor de narcotiseur. En kreeg
nog geen week later een brief met de datum van de operatie 5 SEPT!! Dat
was anderhalf week later. Maar stond als laatste gepland. Dus moest
nuchter thuis blijven. Hun zouden mij om 12 uur bellen. (moest wel op
tijd, want het is een uur rijden)
12:20 ging de telefoon. Er was niets uitgelopen, mijn operatie ging
door!! Tas gepakt en wegwezen :)
