Menu
Archief blog
Quote van de maand !
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar gaan zoals het gaat.
September 2003
Nu begon het echt allemaal. Later in de middag
geopereerd. En sjeeeeee wat had ik een pijn !! Ik was erg goed
voorbereidt, maar op pijn kan je je niet voorbereiden!
Dat was dus op vrijdag. Zondag met veel pijn en moeite mijn bed uit
kunnen komen en met rolstoel naar beneden. Mijn vriend en kids hebben
mij geholpen. Ik was toe aan een sigaretje!
en nog even naar de diëtiste. Toen mochten we alle 5 naar huis! Na uiteraard adres en foon en email gegevens met elkaar hebben uitgewisseld.
Ik was erg blij dat ik thuis was. Ondanks mijn
vele pijn. En kon nog steeds niet rechtop lopen of zelfstandig uit bed
komen. Wat de anderen wel konden. Maandag avond kreeg ik erg koorts en
bibberde en klappertanden heel het huis bij elkaar. Dinsdag morgen nog
hetzelfde. Huisarts gebeld. En die assistente zei, slik maar paracetamol.
Maar dat hielp niet. Ik Hardenberg gebeld. Maar kon beter toch mijn
huisarts bellen. Omdat ik anders zo een uur in de auto moest zitten.
Want ik begon weer te bibberen en klappertanden en te zweten temp was
39,6. Weer deed de trut niets. Ook niet even overleggen met de arts.
Toen zijn we maar naar de EHBO in Enschede gegaan op advies van die trut.
(de regeling hier is op de EHBO mensen die van huisarts komen hebben
voorrang op mensen die direct zonder tussenweg naar de EHBO gaan. Komen
we daar had ze er niets eens heen gebeld. Dus een uur in die wachtkamer
gezeten en voelde me steeds ellendiger. Toen we eenmaal aan de beurt
waren ging het voor mijn gevoel wel snel (volgens mijn vriend niet) Ik
kreeg ook een over lekkere warme deken over me heen.
Ze zijn bloed gaan prikken bij mij. En naar Dr. Tomee gebeld. Enschede
wist weinig hiervan af (deze operaties worden hier niet gedaan) Toen
mijn bloed terug kwam was het snel gepiept. Het was helemaal niet goed.
Ik moest ergens een grote infectie hebben. Dus toch naar Hardenberg.
Maar ik mocht niet meer met Henk mee in de auto. Ik lag 10 minuten later
in de ambulance.
In Hardenberg daalde mijn koorts gelukkig al
snel en werd ik vol gepompt met antibiotica. Ik kreeg een CT. Scan en
röntgen foto's. Daar uit bleek dat ik een hematoom had die was gaan
bloeden. Maar niet zo erg. Ik moest de kuur in huis afmaken en rusten.
Ik ging donderdags ook een stuk beter alweer naar huis toe.
Vrijdag avond voelde ik mij weer niet echt goed.. Kon weinig. lidteken
irriteerde mij. Dus iets overheen gedaan zodat mijn pyjama niet zeer
deed erover heen. Ben gaan slapen. Zaterdag morgen. Ik kom uit bed, doe
de dingen die ik altijd doe. En voelde nattigheid.. Shit alles onder de
etter en bloed
Henk opgebeld, die was weg. Kom maar naar huis we gaan weer naar
Hardenberg. Ik ondertussen mij omgekleed gewassen en wat dingen voor de
wond gedaan. Op de grond lag er ook al van alles en ik snapte het niet.
Toen ik in de auto zat snapte ik het.. Ik was helemaal doordrenkt door
viezigheid. Me blouse en broek.
In het ziekenhuis aangekomen, naar de EHBO en daar was een andere arts
(leek wel een vee arts hahahahahahaha)
En die zei al. Dat is niet goed. Pakte een mesje en sneed een gedeelte
open :k zonder verdoving. En toen kwam de rest eruit. Niet te zuinig.
Een flinke ontsteking dus. Ben naderhand onder de douch gezet want alles
zat eronder. en mocht weer een nacht bivakkeren. En was daar niet blij
mee. Dus 
mijn vriend was echt letterlijk lijkwit en beroerd.
En zondags mocht ik voor de derde
keer weer met ontslag! En hoopte dat ik nu echt thuis mocht blijven !
Kreeg een recept voor veel gaas, pleisters en betadine zalf mee. Moet nu
nog elke dag douchen en mijn wond uit spoelen. Heb er wel de balen van
maar het moet maar. Ik heb elke keer wel nog buikpijn, maar zullen wel
na weeën zijn denk ik.
Ik heb overigens nog geen moment spijt gehad. Ondanks alles. Ik heb
gewoon pech gehad. Ik moet nu elke week even terug komen (2 uur reizen
voor nog geen 5 minuten werk)
Iedereen wordt 8 okt. Bij gespoten, maar als mijn wond dan nog niet
dicht is wordt ik niet opgespoten. Daar baal ik wel heel erg van. Dus
hoop en wens dat het dan dicht is!
Ik was in maart 130 kilo. Voor de operatie was ik 123 kilo en nu ben ik
115,1 kilo.
Dus ben na de operatie nu 8 kilo afgevallen. in 3 weken tijd.
Het eten is echt nog wel een strijd. Wil graag veel en lekker eten.
Vooral veel. Ik kan wel teveel eten. Maar gelukkig niet zoveel als voor
de operatie. Dat scheelt enorm! Dus ben benieuwd na de opspuiting hoe
het dan is!
Errrrug lang verhaal geworden. Maar wou het toch wel op deze manier
kwijt in 1 verhaal. En ik zal hier elke keer wel een update geven!
29-09-2003
Ik kreeg vanavond een telefoontje van iemand die
naast mij lag, en ook een lapband heeft gekregen. Wij lagen met z'n 5en
in 1 zaal.
Wij drieën op 1 rij. Hebben allemaal dus een ontsteking gehad hoorde ik
vanavond. Alleen zijn hun verder niet her opgenomen enzo.
van 1 die ik weet, heeft het niet gehad dat is nummer 4 die tegen over
mij lag. En diegene die naast haar lag heeft ze niet kunnen bereiken.
Dus tot nu toe 3 op de 4 met een ontsteking.
Hoge score vindt ik. En weet niet zo goed wat ermee te doen. Welke
bacterie was dit? Hadden we allemaal dezelfde? vraagtekens vraagtekens...
ach ja. ik moest het hier ff kwijt. Morgen maar eens een lijstje met
vragen maken voor de dr. woensdag morgen? Kijken of ik dingen durf te
vragen. Ben niet zo mondig namelijk. Ik vind dat hij sowieso mijn bloed
even moet checken ivm niet lekker voelen. En hb ivm duizeligheid. Ben
gewoon dood op elke dag weer. Terwijl ik niets uit handen krijg.
Nou genoeg geklaagd.. Morgen nieuwe dag nieuwe rondes...